El alma se serena... Otoño en el final de la jornada Melancolia del presente, perdido, y el pasado añorado, ¿miedo futuro..? La paz empieza nunca. Sueños, contrastes entre el frio de la noche y el alba. Que se yo lo que produce mirarla.
hola wapa!! xa vexo ke ainda ke estes de vacances ti non paras de traballar nas tuas cousas jeje. bonita foto..encantame tu si ke tes ideas.....xao e moitos bkñs. m.xuly
Eu case preferia que me arrenxaran a famosa "cuarva dos molinos", antes do Porriño, e a "carreteriña" que me trae a miña casa. O ave e como porlle un motor de ferrari o chasis dun seiscentos.... pero vende a ostia.
7 buzon de insomnios:
Preciosa foto co ese engano de tamaños.
Déixoche unha encarga no meu blogo.
Gústame a foto polos contrastes e pola árbore silueteada. Tamén a música dramatizando de fondo.
Unha aperta, Palmira.
¡Que foto !
Conseguiche que a árbore pareza xigante a carón da xente.
Que sensación de paz ¿a que si?
Bicos
El alma se serena...
Otoño en el final de la jornada
Melancolia del presente, perdido, y el pasado añorado, ¿miedo futuro..?
La paz empieza nunca.
Sueños, contrastes entre el frio de la noche y el alba.
Que se yo lo que produce mirarla.
hola wapa!! xa vexo ke ainda ke estes de vacances ti non paras de traballar nas tuas cousas jeje.
bonita foto..encantame tu si ke tes ideas.....xao e moitos bkñs.
m.xuly
A ti te molan los BLOGconciertos de cucarachas???..
que nunca has ido a uno????...
Somos los murmullos de las cucarachas
Participamos en el concurso de blog del 20 minutos.
¡NO QUEREMOS TU VOTO!
¡Pero si hay una cosa que TU puedes hacer por NOSOTROS!
Y en video...
http://blip.tv/file/1381740
Eu case preferia que me arrenxaran a famosa "cuarva dos molinos", antes do Porriño, e a "carreteriña" que me trae a miña casa.
O ave e como porlle un motor de ferrari o chasis dun seiscentos.... pero vende a ostia.
Bicos.
Postar um comentário