8 de novembro de 2006

auga con gas



AUGA CON GAS NACE O 25 DE OUTUBRO DESTE ANO,

CUN NOME PROVISIONAL

E

UNHA UTOPÍA POLA QUE LOITAR

6 de novembro de 2006

bukowski



VERDAD
una de las mejores líneas de Lorca

es,
"agonía, siempre
agonía…"
piensa en esto cuando
mates una
cucaracha o
recojas un hoja para
afeitarte
despertando en la mañana
para
enfrentar el
sol


atopei esto entre os papeles

5 de novembro de 2006

ÉXODO. (ou tamén Tránsito IV)


madrugo, tomo o riguroso café con leite e léo no xornal:



-A min recórdame moito aquilo que dicía Bill Bryson, o escritor de viaxes, de que hai tres cousas que non se poden facer na vida...

A ver.

-Non se pode estafar á compañía de teléfonos, non se pode conseguir que un camareiro te vexa antes de que el decida verte, e non se pode, que é o que me recorda o seu libro, volver a casa.

Volver a casa, desde logo, é imposible. As outras dúas cousas non lle sei.

-¿E por que cre que pasa?

Porque unha vez que un marcha xa está marchando sempre. Ao volver tamén. Marcha de onde marchou.

-Pensei que o dicía porque nunca se volve ao mesmo sitio.

Nin volve a mesma persoa, tampouco. Pero é máis que iso. É que chega un momento en que só queda o tránsito. E aí estamos todos.

( anaco da entrevista de Roberto G. Méndez a Daniel Salgado )

Daniel Salgado asina "Éxodo" en Xerais Poesía


2 de novembro de 2006

1 de novembro de 2006





de entre la basura se gestó un sueño ...
de profunda belleza ...
por que lo mas bonito de un sistema podrido se encuentra entre la basura que genera ...

el individuo grupal envejece indignamente como el individuo particular.
la corrosión y la corrupción de una persona que se recarga para ocultar su degeneración (el proceso denigrante de su entereza humana) son similares al proceso de desmoronamiento de las sociedades.
solo acertó quien dijo: la arruga es bella (y quien la alisa la hace fea) este principio se deja ver en todas las facetas de nuestras sociedades, se hace fea y corrupta una sociedad al crecer y reproducirse, porque es consciente de haber perdido su origen, y en el abuso de ornamento cree encontrar el renacer de la belleza que le fue innata; pero cuando una sociedad o un individuo se pudre solo podemos encontrar la belleza en su aspecto menos disimulado, sea la calva evidente de una mujer decrépita o la basura que un sistema genera, son los únicos que se muestran sin tapujos, los unicos fieles a su esencia, a su origen, a su proceso natural, a su sino. la belleza está en la realidad y esta es mas real cuanto mas fea sea.

( E que certo é. Graciñas Nenonino, co teu permiso, esta homenaxe de beleza brutal )